Alabalık Yetiştiriciliği

ü  Ülkemizde tek tür yerli alabalık (Salmo trutta) bulunur.

ü  4 alt türü vardır.

      1- Salmo trutta labrax

ü  Deniz alabalığı, Karadeniz alabalığı

ü  Kırmızı benekli alabalıklardır

ü  Beneklerin boyu küçüktür

ü  Dorsal yüzgeçten sonra sadece yan çizgi üzerinde bulunurlar

2- Salmo trutta makrostigma

ü  Büyük benekli alabalık

ü  Batı Anadolu Dağ Alası

ü  Yanal çizgi üzerinde bulunan kırmızı benekler büyükçe olup, büyüklükleri değişir.

3- Salmo trutta fario

ü  Dere alabalığı

ü  İç Anadolu, Anadolu Alası

ü  Benekler seyrekçe ve  kısmen iricedir.

ü  Abant gölü çevresinde izole olmuş formu  Salmo trutta abanticus

4- Salmo trutta caspius

ü  Kafkas alası

ü  Doğu Anadolu’da görülür

ü  Benekler küçük, birörnek yapılı ve vücudun her tarafında görülür.

ü  Kahverengi alabalıklar, kültür şartları içinde hiçbir  zaman gökkuşağı alabalığı ile rekabet edememiştir.

ü  Bunun sebebi düşük büyüme oranları ve düşük stoklama oranı gereksinimleridir.

ü  Gökkuşağı alabalığına göre kültürünün ve ticari üretiminin yeterince gelişmeme sebebi yavaş büyüme oranı, yapay besinleri az kullanması ve iyi su kalitesine gereksinim göstermesi nedeniyle olmuştur.

ü  Bu türün yetiştiriciliği, üç açıdan tercih edilmektedir.

ü  Yaz aylarında çok iyi yaşam göstermesi,

ü  Baharda denize transferinin (10-11 aylıktan sonra) mümkün olması,

ü  Denizde büyümeleri tatlı sudan daha hızlı olması

Gökkuşağı Alabalığı
(Oncorhynchus mykiss, Salmo gairdneri)

Morfolojik Özellikleri

Ø  Erginlerde boy 35-40 cm

Ø  Deride çok sayıda siyah yıldız benzeri benek

Ø  Kırmızı benek bulunmaz

Ø  Gövde boyunca uzanan kırmızımsı pembemsi renk (türe adını veren renkli bant)

Ø  Üreme mevsiminde bu bant belirginleşir

Ø  Karın bölgesi sarımtıraktır

Ø  Siyah benekler sırtta, adipoz yüzgeçte ve kuyruk yüzgecinde bulunur

Ø  Abdominal ve anal yüzgeçler açık renkli çizgilerle bezenmiştir

Ø  Lateral çizgide 120-150 pul bulunur

Ø  2 yaşında üreme erginliğine ulaşır

Ø  Üreme mevsimi ocak-mayıs arası

Ø  Bir dişinin ürettiği yumurta sayısı 500-3000 kadardır

Gökkuşağı Alabalığı Yetiştiriciliği

Ø  İklim adaptasyonu yüksektir (20-22)

Ø  Oksijen azlığına karşı dirençlidir

Ø  Yapay döllenme ile üretilebilir

Ø  Kolay beslenir, yapay yemlere kolay alışır

Ø  Bazı hastalıklara karşı dirençlidir

Yapay Üretim Koşulları

Ø  Su; bol, temiz, tatlı ve yenilenebilir olmalıdır

Ø  Sudaki Oksijen Miktarı; 7 mg/lt’nin altına düşmemelidir.

Ø  Suyun pH’sı; ideal olan 7-8’dir.

Ø  Suyun Isısı: 10-17 C ideal, yüksek sıcaklıklarda oksijen azlığı şekillenebilir.

Ø  Kuluçka Dönemi; Su ısısı 10 C, 1000 yumurta için 0.5 lt/dk su

Ø  0-3 Aylık larva Dönemi; Su ısısı 15 C, 1000 larva için 1-3 lt/dk

Ø  4-8 Aylık Yavru Balık Dönemi; Su ısısı 15 C, 1000 larva için 4-8 lt/dk

Damızlık Seçimi ve Bakımı

Ø  2 yaş cinsel olgunluk

Ø  Erkekler en iyi spermayı 2-4 yaşında, dişiler ise 3-4 yaşında en iyi yumurta verir.

Ø  Dişiler 6 yaşından sonra damızlık olarak kullanılmamalıdır.

Ø  Yumurta sayısı balığın ağırlığına göre tahmin edilir. 1 kg’lık balık 1500-2000 adet yumurta verir.

Ø  Anaçlar populasyon içerisinde hızla gelişen sağlıklı balıklardan seçilir.

Ø  Üreme mevsiminde dişi ve erkek balıklar dış görünüme göre ayrılabilirler.

Ø  Dişilerde, karın şişkin ve sarkık, genital delik şişkin ve kırmızıdır. Erkeklerde ise daha renkli bir görünüm vardır. Yanlarda bulunan bantlar belirginleşir, alt çene çengel gibi uzar, başta üreme papillaları görülür.

Anaç Balıklardan Yumurta ve Sperma Alma ve Yapay Döllenme

Ø  2-3 adet plastik küçük leğen, havlu, telek vb. malzemeler gereklidir.

Ø  Sağımda kullanılan erkek sayısı dişiden azdır (1/2 veya 1/3 oranında)

Yapay Dölleme Yöntemleri

1. Yaş Dölleme Yöntemi:Yarıya kadar su dolu kaba önce yumurta sonra süt konulur ve telek ile karıştırılır.
2. Kuru Dölleme Yöntemi: Kuru bir kaba önce yumurta sonra süt sağılır ve telek yardımıyla karıştırılır. Daha sonra az miktarda su ilave edilerek tekrar karıştırılır ve 20 dakika dinlenmeye bırakılır.

Kuluçka Sistemleri

Ø  Yalnızca yumurta inkubasyonu için ve hem yumurta inkubasyonu hem de larvaların geliştirilmesi için kuluçka sistemleri bulunmaktadır.

Ø  Tekne yada Kanal Şeklindeki Yatay İnkubatörler

1. Küçük İnkübatörler: Bunlara Kaliforniya tip inkübatörler de denir. 50x20x15 veya 50x50x25 cm boyutlarındadır. Ağaç, eternit veya çinko kaplı eternitten yapılır. İçlerine 1-2 yumurta kaseti konur.
2. Uzun ve hacimli inkübatörler: Hem yumurtaların kuluçkası hem de çıkan larvaların 1-3 ay süre ile beslenmesi ve büyütülmesi amacıyla kullanılırlar. Bunlar 2-3 m uzunlukta, 50-80 cm genişlikte, 25-35 cm derinlikte olup, ahşap, çinko, alüminyum veya çelikten yapılır.

Her iki sistemde de yumurtaların inkübasyonu için kullanılan kasetler deliklidir.

Delik çapları 1.5-2.5 mm kadardır.

Kaset boyutları kuluçka sisteminin boyutlarına göre değişir.

En yaygın kullanılanı 50x50 cm veya 20x50 cm olanlardır.

Kasetler inkübatör tabanına, yüksekçe ayaklar üzerine konur, böylece kasetler altından iyi su sirkülasyonu sağlanmış olur.

Genellikle 50x50  cm’lik bir kasete 10.000 yumurta konur.

Bu tip sistemlerde her kuluçka tekneye veya kanala ayrı demir boru yada olukla normal basınçlı su verilir.

Ø  Yumurtadan larvalar çıkınca kasetler alınır, aynı teknede larvalar 1-3 ay süreyle tutulur. Bu süre içinde larvaların tekneden kaçışını engellemek için boşaltım yeri önüne delikli dikey perdeler konur.

Ø  Zuger Şişeleri: Dikey bir kuluçka sistemidir. Su alımı dikey olarak sağlanır. Genellikle sadece yumurta inkübasyon için kullanılır. Bu şişeler ağzı aşağıda olacak şekilde yerleştirilir. Zuger şişeleri 5-6 L’lik cam şişeler olup, bunlara dakikada da 1.5-3 L su verilir. Ortalama 30.000-50.000 yumurta konur.

Kuluçka Dönemi ve Larva Çıkışı

Ø  Yumurtaların döllenmesinden yumurta kesesi çekilene kadar geçen süre 3’e ayrılır.

Ø  1. Dönem: Yumurtanın döllenmesinden göz lekesi oluşuncaya kadar geçen (9°C’de göz lekesi 22-25 günde oluşur) süredir.

Ø  Bu dönem de 2’ye ayrılır.

Ø  A) Dayanıklı Dönem: İlk 5-8 gündür. Bu dönemde yumurtalar elenebilir, taşınabilir.

Ø  B) Duyarlı Dönem: Bundan sonraki dönem olup bu dönemde yumurtalar elenmemelidir, dış etkilerden zarar görür.

Ø  2. Dönem: Göz lekesi meydana gelişinden larva çıkışına kadar olan süre olup yaklaşık 7-15 gündür.

Ø  3. Dönem: Larva çıkışından yumurta kesesi çekilene kadarki süre olup 15-21 gün kadardır.

Ø  Yumurtaların embriyonik gelişme hızı ve inkübasyon süresi suyun ısısına bağlıdır. Su ısısı yüksekse larvalar çabuk çıkar.

Ø  Larvaların çıkışı 1 hafta sürer. Önce kuyruk kısımları çıkar.

Ø  Larvaların boyu yaklaşık 15 mm kadardır. Tabanda yan tarafları ile uzanmış durumda bulunurlar.

Ø  Daha sonra yumurta kesesi yavaş yavaş çekilir (larva 20mm’ya ulaşınca) ve renkleri koyulaşır, parlak bir görünüm kazanırlar, ışığa duyarlıdırlar.

Ø  Kesenin 2/3’ü çekildiği zaman larvanın sindirim kanalı açılır. Böylece dışardan beslenmeye başlarlar ve artık yapay yem verilebilir.

Kuluçka ve Larva Çıkışı Süresince yumurta ve larva Bakımı

Ø  Yumurta döllenmeden sonraki 5-8 gün fazla duyarlı değildir. Bu dönemden göz lekesi oluşuncaya kadar şok ve sarsıntıya çok duyarlıdır.

Ø  Göz lekesi meydana geldikten sonra ölü yumurtalar tahta bir pens veya lastik bir puarla ayıklanır.

Ø  Bu aşamada yumurtalar ellenebilir ve taşınabilirler, ticari bir ürün olurlar.

Ø  Bu dönemde yumurtalarda optimal koşullarda mantarlaşma oranı %10-20’dir (Çeşitli kimyasallar).

Yumurta ve Larvaların Sayımı, Taşınması

1. Yumurta sayımı: Pratik olarak örnekleme yöntemine başvurulur. Bu amaçla belli miktar yumurta ( örn. 1000 adet) sayılır. Bunun kapladığı hacim ölçülür, tartılarak ağırlığı ölçülür. Sonra oranlama yöntemi ile sayım yapılmış olur.
2. Larva Sayımı: Döllenmeden sonra larva çıkışına kadar geçen süredeki yumurta kayıpları kaydedilerek, hesaplanabilir. Yada belirli hacimdeki su içindeki larvalar sayılır ve orantı yolu ile larva sayısı belirlenmeye çalışılır.
3. Taşıma: Yumurtalar için en uygun taşıma zamanı döllenmeden 48 saat sonra ve göz lekesi şekillendikten sonradır. Bu amaçla döllenmeden hemen sonra bidonlara yerleştirilmiş naylon torbalarda su içinde, göz lekeliler ise serin, ıslak plastik kutularda taşınır.

Gökkuşağı Alası Larvalarının Bakım ve Beslenmesi

Ø  Larvalar çıktıktan ve yumurta kesesinin 2/3’ü çekildikten sonra beslenmeye başlanır.

Ø  3-4 haftalık balıklar tabandan yem alamazlar, bu nedenle su üstünde kalabilen yapay yemler kullanılır.

Ø  Yapay yemler yaş (taze) yamler ve kuru konsantre yemler olarak ikiye ayrılır.

Ø  Yaş, taze yemler: Bu amaçla en çok sığır dalağı kullanılır. Dalak kıyma makinesinden geçirilir. Süzgeç benzeri yemliklere konur. Dalakla birlikte %2-3 oranında bira mayası, vitamin karışımı… ilave edilebilir.

Ø  Kuru, konsantre yemler: toz, kırma ve pelet yem şeklinde olup fabrikasyon ürünleridir.

Yavru Balık (Fingerling) Yetiştirilmesi

Ø  Kuluçka teknelerinde veya yavru büyütme kanallarında 4-5 hafta tutulan balıklar daha sonra büyütme ve yetiştirme havuzlarına alınırlar.

Ø  Yavru balıklara pelet yem verilir.

Ø  Bu dönemde optimal ısı 10-16 °C’dir.

Ø  İlk iki yıl yavrulara vücut ağırlığının %5-6’sı kadar yem verilir.

Balıkların Seçimi

    Balıklarda seçme 4 haftalıkken başlar ve pazarlamaya kadar devam eder.

Ø  Seleksiyon işlemi:

Ø  1-Kalibalizmi önler

Ø  2-Yemden eşit oranda faydalanmayı sağlar.

Ø  3-Hızlı gelişenlerin anaç olarak kullanılmasını sağlar.

Ø  Seçimde en çok aynı büyüklükteki balıkları ayırma önem taşır. Bu işlem bir elek sistemi ile yapılır.

Yemeklik Balık Yetiştiriciliği

Ø  Sürekli seleksiyon ile ayrılan yavru balıklar pazarlama büyüklüğü olan 150-200 gr’lık olana kadar beslenirler.

Ø  Havuza konacak balık miktarı 1 m² alana 10-15 adet yavru (fingerling) şeklinde ayarlanır ve pazarlamaya kadar burada tutulur.

Ø  Yemeklik balıkların beslenmesinde 1. yıl sonunda ağırlıklarının %2-3 ‘ü oranında pelet yem verilir.

Ø  Su ısısı artarsa yem oranı %1’e kadar düşürülür.

Ø  Bu dönemde balıklardaki kayıp %5-10 civarındadır.

LEVREK YETİŞTİRİCİLİĞİ

Levrek balığı (Dicentrarchus labrax) (Sea bass)

ü  Levrek balığının ülkemizde Ege, Akdeniz ve Karadeniz bölgesinde yetiştiriciliği yapılmaktadır

ü  Kumlu, çamurlu, sığ biyotoplarda, nehir ağızlarında yaşayan bir balıktır.

ü  Sıcaklığa ve tuzluluğa karşı toleranslı bir türdür (Nehir ağızlarında)

ü  Havaların soğuması ile birlikte kışlamak için derin sulara göç eder.

ü  Karnivor bir balık türüdür.

ü  Bazen yalnız bazen de sürüler halinde dolaşır

ü  Genç dönemlerinde eklem bacaklılar ile

ü  Ergin dönemleri de küçük balıklar, kafadanbacaklılar ve eklembacaklılar ile beslenirler.

Morfoloji

ü  Vücut lateral’den hafif yassı

ü  Derisi ctenoid pullarla kaplı

ü  Cycloid pullar ense ve yanaklar üzerinde

ü  Yanal çizgi üzerinde 65-80 arası pul

ü  Dorsal yüzgeç araları geniş

ü  Dorsal yüzgeçte 8-10 adet diken ışın

ü  II. Dorsal yüzgeçte 1 diken, 10-14 adet yumuşak ışın

ü  Operkulumda gri-siyah lekeler

ü  Operkulum üzerinde sert diken ışınlar

ü  Damak ve dilde dişler

ü  Tatlı sularda büyüyebilir fakat üreyemezler.

ü  5-28 °C arası sularda yaşayıp 12-14°C arasında yumurta bırakırlar.

ü  Levrek balıkları Akdeniz’de ocak-mart ayları arasında yumurta bırakırlar.

ü  Doğal ortamda 1 kg’lık bir dişi 290.000-350.000 adet yumurta bırakabilmektedir.

ü  Tuzluluk değişimlerine karşı dayanıklı olup, % 3-50 tuzluluğa kadar yayılım gösterir.

ü  1 yaşına kadar gonadları gelişim göstermez

ü  13-15. aylarda testis ve ovaryumları farklılaşır

ü  3. yılda kaliteli sperm

ü  Dişiler doğal şartlar altında ancak 3. yılda yumurta bırakabilirler.

ü  Büyüme hızı bir yaş grubu bireylerde en fazla durumdadır.

ü  Cinsel olgunluk dönemlerinde ağırlık artışı dişilerde erkeklerden daha fazladır.

ü  Erginleşme süreleri ve ağırlıkları bulundukları ortama göre değişir.

Yetiştiriciliği

1- Anaçlar ve Yumurtlama

ü  Anaçlar yetiştiricilik yoluyla veya doğal ortamdan çeşitli avlanma teknikleriyle yakalanan bireylerden oluşturulur.

ü  Anaç bireyler yumurtlama döneminden önce yüksek kalitede taze yem ile kalamar, sübye ve karides etine dayalı pelet yemlerle günde 1-3 kere vücut ağırlığının (kg) %1-1.5’ğu kadar beslenmelidir.

ü  Verilen yemler %50-55 protein ve %10-15 deniz orijinli canlıların yağlarından oluşan içeriğe sahip olmalıdır.

ü  Anaçların tutulduğu tanklar, anaçların büyüklüğüne ve stok yoğunluğuna bağlı olarak değişim gösterir.

ü  Balıklar 10-15 kg/m³ olacak şekilde stoklanır.

ü  Dişi erkek oranı anacın durumuna göre 1:1, 1:2 veya 2:3, Su sıcaklığı 14-15 C olmalıdır.

ü  Tanklarda doğal deniz suyu tuzluluğu kullanılır.

ü  Yumurtaların pelajik yapısından dolayı tankların su çıkışları yüzeydendir.

ü  Anaç bireylerden doğal yollarla, sağım yöntemiyle ve hormon müdahalesi ile yumurta temin edilebilir

ü  Fakat sağım, yumurtaların küçüklüğü ve döllenme oranının düşük olmasından dolayı yapılmaz.

ü  Anaçlara yumurta sayısını ve kalitesini arttırmak amacıyla hormon uygulaması yapılabilir,

ü  HCG uygulaması bağışıklığa neden olduğu için tercih edilmez.

ü  LH-RH uygulaması plazmadaki gonadotropin düzeyini yükselttiği için tercih edilir (1-20 μgr/kg) .

Anaçlarda yumurta ve sperm olgunlaşması

Üreme dönemine giren levreklerin gonadlarında yumurta hücrelerinin oluşması ve atılması dört dönemde olur.

                A) Pregametik Dönem: Haziran ve Ekim aylarında gonadlarda olgunlaşma yoktur.

                B) Gametogenesis: Ekim ve Ocak aylarında oosist stoplasmasında yağ damlacıkları ve kortikal alveoller görülür.

                C) Yumurtlama Dönemi: Ocak ayında başlar, mart ayında biter. Bu dönemde yumurta dışarı atılır.

                D) Dinlenme Dönemi: Nisan–Mayıs ayları arasında gözlenir. Ovaryumlar da atretik oosit’ler, testislerde artık yapılar gözlenir.

ü  Levrek balıklarında spermlerin testislerindeki gelişimi spermatogoniumların aktif şekilde testis kanalları duvarında çoğalması ile başlar.

ü  İlk önce spermatogoniumlardan primer spermatozitler, onlardan da sekonder spermatozitler meydana gelir. 

ü  Testiküler kanal boşluklarında toplanan ve burada uygun şartlar oluşuncaya kadar bekleme pozisyonuna giren spermler, gonadotropin etkisi ile dışarı atılmaya hazır hale gelir.

Yumurta özellikleri ve kalite kriterleri

ü  Kemikli balıklarda yumurta boyları türler ve türlerin kendi içindeki bazı koşullara göre değişiklik gösterir.

ü  Türün yumurta çapı büyüdükçe yumurta sayısı azalır, çıkan larvaların boyu ve yaşama oranı artar.

ü  Aynı tür içindeki yumurtaların boyutları arasındaki farklılık anaçların beslenmesi, büyüklüğü, yumurtlama zamanı, hormon uygulamaları, ortam koşulları, genetik faktörler, ve bölgesel farklılıklara bağlıdır.

ü  İnkübasyona alınacak yumurtaların kalitesi, ileride çıkacak larvaların kalitesine direkt etkilidir. Bu bozukluklar inkübasyon öncesinde ve sonrasında belirlenmelidir.

ü  Yumurtaların %40’dan fazlası ölü ise zorunlu kalınmadıkça bu grup üretime alınmamalıdır.

ü  Yine çok sayıda yağ damlası içeren yumurtalar üretime alınmamalıdır.

Yumurtaların inkübasyonu

ü  Uygun ortamlarda anaçlar tarafından bırakılan yumurtalar hassas biçimde toplanmalıdır.

ü  Yumurtalar toplama, tartım, vb aşamalarda hava ile mümkün olduğunca az temas ettirilmeli ve çok miktarda yumurtanın üst üste birikmesi engellenmelidir.

ü  Yumurtalar uzun süre nakledilecekler ise 15-20 L’lik plastik kaplar kullanılabilir.

ü  Yumurtalar inkübasyona alınmadan önce gerek duyulursa dezenfeksiyon işlemine tabi tutulmalıdır.

ü  Levrek yumurtaları %29-47 tuzlulukta açılır (çatlar).

ü  Levrek yumurtaları için en iyi inkübasyon ısısı 14-16°C’dir.

Yumurtalarım embriyolojik gelişimi

Levreklerde larval dönem

ü  Yumurtanın embriyolojik gelişmesini tamamlaması ve yumurta kapsülünü terk etmesiyle birlikte larval safhaya geçilir.

ü  1- Prelarval Evre: Levrek larvalarının yumurtadan çıktıklarında ağız ve anüsleri kapalıdır. Larvalar pasif durumdadır, baş aşağı dururlar ve kendi vitellüs keselerinden sağladıkları enerji ile hayatlarını sürdürürler.

ü  2-Postlarval Evre: 15-16 C 5.günde sonunda ağız ve anüsün açılması ile başlar.

Levrek larva yetiştirme dönemleri

1- Larval Dönem:

ü  Prelarval dönemde, larvalar yoğun üretim koşullarında 80-200 adet/L olacak şekilde larva tanklarına yerleştirilir.

ü  İdeal stok yoğunluğu 100-125 adet/L’dır.

ü  Tanklar silindir-konik yapıda olup polyester malzemeden üretilmiştir.

ü  Tankların hacimleri uygulanan tekniğe göre 2-15 m³ ‘e kadar değişim gösterebilir.

ü  İdeal larva tankları 4-6 m³ hacmindedir.

ü  Larvaların kolayca izlenmesi için tanklara pencere, mazgal açılmalıdır.

ü  Havuzların etrafı rahat çalışmaya elverişli olmalı, alttan ve üstten su çıkışları mevcut olmalıdır.

ü  Larva yetiştiriciliğinde açık ve kapalı sistemler kullanılır.

ü  Açık devre sistemlerde; su kriterleri larvanın gerek duyduğu şartlara göre hazırlanır ve üretim tanklarına gönderilir.

ü  Balıklar tarafından kullanılan su daha sonra deşarj edilir.

ü  Saatte % 5 değişim ile başlayan su debisinin larval dönem sonunda saatte % 50’ye çıktığı düşünülürse kullanılan su miktarına bağlı enerji tüketiminin fazlalığı ortaya çıkar.

ü  Kapalı devre sistemlerde; Tanklarda kullanılan su önce toplama tankına  Buradan gerekli su yenilenmesi yapıldıktan ve tuzluluğu tekrara ayarlanır. Buradan kum filtrelerine geçer ve beraberinde getirdiği süspansiyon haldeki partikül maddelerden ayrılarak UV filtrelere gönderilir.

ü  Bu işlem sırasında bünyesindeki tüm mikroorganizmalardan  arınarak biyolojik filtreye girer.

ü  Balık dışkıları, yem artıkları ve ölü balıklardan dolayı yükselen amonyak miktarı da dengelenir

ü  Kapalı devre sistemler, suyun ısıtılmasında veya soğutulmasında kullanılan enerji açısından avantajlıdır.

ü  Yine larva için tehlikeli olan suyun fiziksel ve kimyasal değişimleri ani farklılıklar göstermez.

ü  Bununla birlikte kapalı devre suyunun her gün analizi yapılarak amonyak miktarı kontrol edilmelidir. Aksi takdirde ani ölümler görülebilir.

ü  Yetiştiricilikte sistem farkı gözetmeksizin larva için gerekli olan fiziko-kimyasal koşullar ve besleme özellikleri optimum düzeyde olmalıdır.

ü  Su sıcaklığı 15-16°C olup ortam karanlıktır.

ü  Levrek larva yetiştiriciliğinde uygulanan tuzluluk düşürme tekniği yaşama oranını olumlu yönde etkiler.

ü  Bunun yanı sıra hava kesesi oluşmasını arttırması ve buna paralel olarak deformasyonun azalması bu tekniği daha da kullanılır hale getirmiştir.

2-Sövraj (mikropartikül yemlere geçiş) dönemi:

ü  Larval dönemin tamamlanması olarak kabul edilen 38-42 günler arasında larvalar canlı yemden mikropartikül yeme adapte olacakları sövraj bölümüne alınırlar.

ü  Bu bölümde işletmenin kapasitesine göre belirlenmiş sayıda 10-15 m³’lük tanklar kullanılır. Tankların dip kısmı konik olup, su çıkışları merkezi ve diptendir.

ü  Balıkların yaşına bağlı olarak su çıkışlarına yerleştirilen krepinlerin göz açıklıkları 500, 1000 ve 2000 mikron arasında değişmektedir.

ü  Ünitede aydınlatma süresi 16 saat olup otomatik zamanlayıcılar yardımı ile ayarlanmaktadır.

ü  Mikropartikül yemlerin dağıtımında otomatik yemlikler kullanılmaktadır.

ü  Bu bölümde de açık veya kapalı sistemler kullanılabilir.

ü  Ortama verilen toz yem su kalitesini çok hızlı değiştirdiğinden kapalı devre sistemlerde su kalitesinin sürekli kontrolü sağlanmalıdır.

ü  Hastalık risklerini azaltmak için açık sistemler bu aşamada daha faydalıdır.

ü  Tanklara verilen su kum ve UV filtrelerden geçirilerek larvalara verilmelidir.

ü  Levrek balıklarının sörvajında kullanılan mikropartikül yemler ilk dönem 80-150 μm büyüklükten başlayarak larva gelişimine göre 500 μm büyüklüğe kadar kullanılır.

ü  Sörvaj uygulaması 15-16 gün devam eder.

ü  Sörvaj boyunca su sıcaklığı ortalama 20°C olup, tanklarda su debisi % 50-100 arasında değişim gösterir.

ü  Ölümler sörvajın ilk gününde toz yeme adapte olamamaya bağlı olarak artabilir.

3- Ön Büyütme:

ü  Bu sistemde kullanılan tankların teknik özellikleri sörvaj ünitesinde kullanılan tanklarla aynıdır.

ü  Ön büyütmede kapalı devre sistemler kullanılmaz.

ü  Balıklar burada ağ kafeslere çıkarılmak için gerekli olan 1.5-2 gr ağırlığa kadar büyütülürler.

ü  Ancak ülkemizde yavru bireyler 0.5-1 gram arasında da kafes sistemlerine de çıkarılmaktadır.

ü  Ön büyütme ünitesinde balıklar sürekli gözlenerek, hastalık risklerine karşı gerekli önlemler alınmalıdır.

ü  Ön büyütme sistemlerinde 10-15 m³ arasında değişen silindir tanklar kullanılmaktadır.

ü  Su sıcaklığı 19-21°C olup 16 saat ışıklandırma uygulanır.

ü  Tanklarda doğal deniz suyu tuzluluğu kullanılır.

ü  Yemleme oranı % 6 ile başlayıp %4’e kadar düşer.

Büyütme

                Akuakültür tesislerinden veya doğal ortamdan temin edilen levrek yavruları porsiyonluk boyuta getirilmek üzere kara veya deniz ortamına kurulan tesislerde farklı teknikler kullanılarak büyütülür.

                A) Ekstansif Yetiştirme Yöntemi

ü  Sahil şeridinde bulunan dalyan ve gölet gibi doğal alanlardan yararlanılır.

ü  Burada yavru temini tamamen doğal olup, ortamda diğer türlerle birlikte polikültür yapılmaktadır.

B) Yarı Entansif Yetiştirme Yöntemi

ü  Bu sistemler karasal alanlarda kurulu olan toprak veya beton havuz sistemleri ile portatif olarak kullanılan branda havuzları kapsamaktadır.

ü  Havuzların şekilleri ve büyüklükleri değişik yapılarda olabilir.

ü  Bu sistemlerde su değişimi ve beslenme kontrol altındadır.

ü  Toprak havuzlarda hektar başına 1-4 ton arası ürün alınabilir.

C) Entansif Yetiştirme Yöntemi

ü  Dünyada ve ülkemizde yoğun olarak kullanılan bu yöntemde yüzer ağ kafes yapılarında yetiştiricilik yapılmaktadır.

ü  Günümüzde kıyılarda, açık denizlerde ve okyanuslarda bile güvenlik içinde kurulabilecek sistemler planlanmaktadır.

ü  Kafes sistemleri sabit kafesler, yüzer kafesler, dalgıç kafesler ve döner kafesler olarak 4 ana grupta toplanır.